Rasy

» Home » Porady » Podstawowe informacje » Rasy

Króliki miniaturowe	Króliki ras dużych
Gładkowłosy Mini rex Baran miniaturowy Lew Angora	Baran francuski Belgijski olbrzym Nowozelandzki biały Nowozelandzki czerwony Castorex Kalifornijski Niebieski wiedeński Rex Tan

Historia królika domowego. Obecnie na świecie występuje ponad 100 ras królików. Wszystkie te rasy mają wspólnego przodka - królika dzikiego (Oryctolagus cuniculus). Początkowo zamieszkiwał on Półwysep Iberyjski i część Afryki Północnej, a następnie dla celów łowieckich został on rozpowszechniony także w innych częściach globu. Królik dziki ma szarobrązowe ubarwienie sierści a spód ciała białawy. Długość jego ciała to około 45 cm, a waga wynosi do 3 kg. Ogon królika dzikiego ma długość 5-6 cm.

Około I wieku p.n.e. Rzyminie dostrzegli zalety płynące z hodowli królika. Budowali tzw. leporaria (obszerne porośnięte zaroślami tereny, ogrodzone murem), gdzie trzymali dzikie króliki dla ich mięsa i futra. Z czasem zauważono, iż króliki bardzo dobrze rozmnażają się w niewoli, dlatego zaczęto trzymać je w coraz mniejszych zagrodach.

Około XVI wieku nastąpił znaczny rozwój hodowli królików. Chciano uzyskać jak największe okazy o jak najspokojniejszym usposobieniu, dlatego rozpoczęto pracę nad tworzeniem nowych ras. Starano się osiągnąć różne barwy i długości futra. W końcu XVIII wieku pojawiły się króliki długowłose, czyli tzw. angory oraz tzw. barany (lopy), czyli króliki z oklapniętymi uszami.

Hodowla królików, jako domowych ulubieńców, rozpoczęła się dopiero w XIX wieku. W tym okresie rozpoczęto prace nad wyhodowaniem królików miniaturowych i karzełków. To właśnie te miniatury możemy oglądać na wystawach sklepów zoologicznych. Ciężko mówić o królikach rasowych wśród miniatur, gdyż w Polsce nie ma dokładnie określonych wzorców dla tego typu królików. Można poprostu wyróżnić 5 odmian miniatur (potocznie zwanymi rasami) w zależności od futra i budowy ciała zwierząt: gładkowłosy, mini rex, baran miniaturowy, lew, angora.

Króliki miniaturowe

Gładkowłosy

To chyba najczęściej spotykana odmiana królików miniaturowych. Króliki gładkowłose mają krótką sierść nie wymagającą zbyt dużej pielęgnacji. W okolicach karku jest ona odrobinę dłuższa lecz nie tak gęsta, jak u króliczych lwów. Waga królików gładkowłosych waha się pomiędzy 800 a 1200 gram. Istnieje wiele ubarwień tej rasy.

Do góry

Mini rex

Mini rex charakteryzuje się przede wszystkim zadziwiającym futrem, które jest wyjątkowo miękkie i aksamitne. Jest to rasa ważąca około 700-1000 gram. Uszy królika są dosyć krótkie, a głowa jest szeroka, jednak nie jest krótka. Krępa budowa ciała. Można spotkać wiele ubarwień tej rasy. Futro jest wszędzie takiej samej długości (zarówno na grzbiecie, jak i na brzuchu królika). Mini rex jest dosyć prostą rasą do opieki, jeśli chodzi o czynności związane z pielęgnacją futra.

Do góry

Baran miniaturowy

Cechą charakterystyczną tej rasy są przede wszystkim opadnięte uszy i tzw. "korona" na głowie pomiędzy uszami. Są to króliki trochę większe od innych miniatur. Ich waga sięga 1500-2500 gram. Przeważnie spotykane są barany krótkowłose, jednak można też zakupić barana długowłosego.

Do góry

Lew

Lwy charakteryzują się dłuższą sierścią w okolicach karku, przez co powstaje wrażenie "lwiej grzywy". Tułów jest natomiast gładkowłosy. Ich waga waha się pomiędzy 800 a 1200 gram. Lwy posiadają również pędzelek w okolicach ogona.

Do góry

Angora

W odróżnieniu od pozostałych ras, angory posiadają bardzo długie futro. Jedynie na pyszczku ich futro jest krótkie. Ze względu na długi włos dużo czasu należy poświęcać na pielęgnację i wyczesywanie futra, by nie doszło do zatoru. Podobnie jak lwy i króliki gładkowłose - angory osiągają ciężar ciała od 800 do 1200 gram.

Do góry

Rasy dużych królików

Oczywiście nie tylko króliki miniaturowe można trzymać w domu. Również królik hodowlany może okazać się prawdziwym przyjacielem i zostać członkiem rodziny. Dlatego w skrócie przedstawiamy najczęściej spotykane w Polsce rasy królików hodowlanych:

Baran francuski

Jest to najczęstsza rasa hodowana w Polsce (jeśli chodzi o duże rasy królików). Rasa ta powstała w wyniku krzyżówki barana angielskiego, olbrzyma belgijskiego oraz królikiem normandzkim. Charakterystycznymi cechami barana francuskiego są: krępa i zbita sylwetka, niewidoczna szyja oraz oklapnięte uszy o rozpiętości od 38 do 45 cm. Ich minimalna waga to 4,5 kg. Futro baranów francuskich jest gęste i miękkie. Istnieje wiele umaszczeń tej rasy.

Do góry

Belgijski olbrzym

Jak sama nazwa wskazuje, rasa ta pochodzi z Belgii. Jest to jedna z największych ras królików, ich waga może osiągnąć nawet 10 kg. Olbrzymy belgijskie charakteryzują się długimi uszami (ok. 19 cm), dużą głową, szeroko rozstawionymi tylnymi łapami i prostą linią grzbietu. Ich futro jest miękkie i ma długość około 3-4 cm. Występuje wiele barw okrywy włosowej u tej rasy, jednak najpopularniejsze są białe belgijskie olbrzymy, które są nieco niższe w porównaniu do pozostałych królików tej rasy. Biały olbrzym belgijski ma śnieżnobiałe podszycie, różowe oczy i jasne pazury.

Do góry

Nowozelandzki biały

Mimo, iż nazwa rasy sugerowałaby inaczej, królik nowozelandzki biały został wyhodowany po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych na początku XX wieku. Króliki tej rasy są białe, mają czerwone oczy i białe lub cieliste pazurki. Ich tułów jest średniej długości i dobrze umięśniony, a nogi krótkie i masywne. Średnia waga Nowozelandczyków wynosi 5,5 kg. Króliki te podobno mają dosyć nieprzyjazne usposobienie.

Do góry

Nowozelandzki czerwony

Rasa ta powstała w Kalifornii w USA na początku XX wieku. Charakteryzuje ją czerwono złociste umaszczenie futra na grzbiecie, jednak na brzuchu i w okolicach oczu futro ma kolor jaśniejszy (nie biały). Zarówno oczy, jak i pazurki mają ciemny kolor. Waga nie powinna przekraczać 5,30 kg. Podobnie, jak w przypadku królika nowozelandzkiego białego, nowozelandzki czerwony ma dobrze umięśniony, średniej długości tułów oraz krótkie i masywne nogi.

Do góry

Castorex

Jest to mieszanka rexa z innymi królikami gładkowłosymi. Futro krótkie, lecz jedwabiste i miękkie w dotyku. Kolor futra jest zbliżony do koloru kasztanu, jednak na wewnętrznej stronie kończyn i spodniej części ogona występuje białe futro. Waga około 5 kg.

Do góry

Kalifornijski

Królik kalifornijski jest efektem mieszanki wielu ras m.in.: nowozelandzki biały, szynszyli oraz himalajski (rosyjski). Specyficzną cechą tej rasy jest śnieżnobiałe futro z wyjątkiem uszu, tylnich kończyn (do stawu skokowego) oraz okolic nosa, które to są ciemnobrązowe lub czarne. Oczy królika kalifornijskiego są czerwone, a pazurki ciemne. Są bardzo przyjazne i spokojne. Doskonale nadają się na zwierzęta domowe.

Do góry

Niebieski wiedeński

Rasa powstała w Wiedniu w wyniku wielokrotnego krzyżowania takich ras jak: olbrzym belgijski, olbrzym lotaryński, morawski niebieski i królika holenderskiego. Cechą charakterystyczną jest niebieski odcień futra, okrągła głowa i niebieskoszare oczy. Dorosły osobnik tej razy waży od 4,5 do 5,5 kg.

Do góry

Rex

Są to króliki o niesamowicie miękkim i jedwabistym futrze. Mają długie sterczące uszy. Ze względu na bardzo krótkie futro, bardzo łatwa jest pielęgnacja tego futra i nie wymaga ona codziennego czesania (jedynie w okresie linienia można wilgotną ręką ściągać martwe włosy). Rexy są bardzo przyjazne i doskonale nadają się na zwierzęta domowe. Charakteryzują się średnim poziomem aktywności. Lubią się bawić, a czasem potrafią spokojnie siedzieć na kolanach opiekunów.

Do góry

Tan

Jest to jedna z najstarszych ras królików. Tan (inaczej może być określany mianem podpalanego) jest efektem skrzyżowania królika dzikiego z zajęczakiem. U samic brak jest wola (podgardla). Tan ma bardzo charakterystyczne umaszczenie. Jego futro jest ciemne z pomarańczowym podpalaniem.

Do góry

Artykuł opracowany przez Bożenę Długosz