Stowarzyszenie Pomocy Królikom - królik i króliki
plen

Rasy

Króliki miniaturowe
Króliki ras dużych

Historia królika domowego. Obecnie na świecie występuje ponad 100 ras królików. Wszystkie te rasy mają wspólnego przodka - królika dzikiego (Oryctolagus cuniculus). Początkowo zamieszkiwał on Półwysep Iberyjski i część Afryki Północnej, a następnie dla celów łowieckich został on rozpowszechniony także w innych częściach globu. Królik dziki ma szarobrązowe ubarwienie sierści a spód ciała białawy. Długość jego ciała to około 45 cm, a waga wynosi do 3 kg. Ogon królika dzikiego ma długość 5-6 cm.

Około I wieku p.n.e. Rzyminie dostrzegli zalety płynące z hodowli królika. Budowali tzw. leporaria (obszerne porośnięte zaroślami tereny, ogrodzone murem), gdzie trzymali dzikie króliki dla ich mięsa i futra. Z czasem zauważono, iż króliki bardzo dobrze rozmnażają się w niewoli, dlatego zaczęto trzymać je w coraz mniejszych zagrodach.

Około XVI wieku nastąpił znaczny rozwój hodowli królików. Chciano uzyskać jak największe okazy o jak najspokojniejszym usposobieniu, dlatego rozpoczęto pracę nad tworzeniem nowych ras. Starano się osiągnąć różne barwy i długości futra. W końcu XVIII wieku pojawiły się króliki długowłose, czyli tzw. angory oraz tzw. barany (lopy), czyli króliki z oklapniętymi uszami.

Hodowla królików, jako domowych ulubieńców, rozpoczęła się dopiero w XIX wieku. W tym okresie rozpoczęto prace nad wyhodowaniem królików miniaturowych i karzełków. To właśnie te miniatury możemy oglądać na wystawach sklepów zoologicznych. Ciężko mówić o królikach rasowych wśród miniatur, gdyż w Polsce nie ma dokładnie określonych wzorców dla tego typu królików. Można poprostu wyróżnić 5 odmian miniatur (potocznie zwanymi rasami) w zależności od futra i budowy ciała zwierząt: gładkowłosy, mini rex, baran miniaturowy, lew, angora.

Króliki miniaturowe

Gładkowłosy

To chyba najczęściej spotykana odmiana królików miniaturowych. Króliki gładkowłose mają krótką sierść nie wymagającą zbyt dużej pielęgnacji. W okolicach karku jest ona odrobinę dłuższa lecz nie tak gęsta, jak u króliczych lwów. Waga królików gładkowłosych waha się pomiędzy 800 a 1200 gram. Istnieje wiele ubarwień tej rasy.

Do góry

Mini rex

Mini rex charakteryzuje się przede wszystkim zadziwiającym futrem, które jest wyjątkowo miękkie i aksamitne. Jest to rasa ważąca około 700-1000 gram. Uszy królika są dosyć krótkie, a głowa jest szeroka, jednak nie jest krótka. Krępa budowa ciała. Można spotkać wiele ubarwień tej rasy. Futro jest wszędzie takiej samej długości (zarówno na grzbiecie, jak i na brzuchu królika). Mini rex jest dosyć prostą rasą do opieki, jeśli chodzi o czynności związane z pielęgnacją futra.

Do góry

Baran miniaturowy

Cechą charakterystyczną tej rasy są przede wszystkim opadnięte uszy i tzw. "korona" na głowie pomiędzy uszami. Są to króliki trochę większe od innych miniatur. Ich waga sięga 1500-2500 gram. Przeważnie spotykane są barany krótkowłose, jednak można też zakupić barana długowłosego.

Do góry

Lew

Lwy charakteryzują się dłuższą sierścią w okolicach karku, przez co powstaje wrażenie "lwiej grzywy". Tułów jest natomiast gładkowłosy. Ich waga waha się pomiędzy 800 a 1200 gram. Lwy posiadają również pędzelek w okolicach ogona.

Do góry


Angora

W odróżnieniu od pozostałych ras, angory posiadają bardzo długie futro. Jedynie na pyszczku ich futro jest krótkie. Ze względu na długi włos dużo czasu należy poświęcać na pielęgnację i wyczesywanie futra, by nie doszło do zatoru. Podobnie jak lwy i króliki gładkowłose - angory osiągają ciężar ciała od 800 do 1200 gram.

Do góry

Rasy dużych królików

Oczywiście nie tylko króliki miniaturowe można trzymać w domu. Również królik hodowlany może okazać się prawdziwym przyjacielem i zostać członkiem rodziny. Dlatego w skrócie przedstawiamy najczęściej spotykane w Polsce rasy królików hodowlanych:

Baran francuski

Jest to najczęstsza rasa hodowana w Polsce (jeśli chodzi o duże rasy królików). Rasa ta powstała w wyniku krzyżówki barana angielskiego, olbrzyma belgijskiego oraz królikiem normandzkim. Charakterystycznymi cechami barana francuskiego są: krępa i zbita sylwetka, niewidoczna szyja oraz oklapnięte uszy o rozpiętości od 38 do 45 cm. Ich minimalna waga to 4,5 kg. Futro baranów francuskich jest gęste i miękkie. Istnieje wiele umaszczeń tej rasy.

Do góry

Belgijski olbrzym

Jak sama nazwa wskazuje, rasa ta pochodzi z Belgii. Jest to jedna z największych ras królików, ich waga może osiągnąć nawet 10 kg. Olbrzymy belgijskie charakteryzują się długimi uszami (ok. 19 cm), dużą głową, szeroko rozstawionymi tylnymi łapami i prostą linią grzbietu. Ich futro jest miękkie i ma długość około 3-4 cm. Występuje wiele barw okrywy włosowej u tej rasy, jednak najpopularniejsze są białe belgijskie olbrzymy, które są nieco niższe w porównaniu do pozostałych królików tej rasy. Biały olbrzym belgijski ma śnieżnobiałe podszycie, różowe oczy i jasne pazury.

Do góry

Nowozelandzki biały

Mimo, iż nazwa rasy sugerowałaby inaczej, królik nowozelandzki biały został wyhodowany po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych na początku XX wieku. Króliki tej rasy są białe, mają czerwone oczy i białe lub cieliste pazurki. Ich tułów jest średniej długości i dobrze umięśniony, a nogi krótkie i masywne. Średnia waga Nowozelandczyków wynosi 5,5 kg. Króliki te podobno mają dosyć nieprzyjazne usposobienie.

Do góry

Nowozelandzki czerwony

Rasa ta powstała w Kalifornii w USA na początku XX wieku. Charakteryzuje ją czerwono złociste umaszczenie futra na grzbiecie, jednak na brzuchu i w okolicach oczu futro ma kolor jaśniejszy (nie biały). Zarówno oczy, jak i pazurki mają ciemny kolor. Waga nie powinna przekraczać 5,30 kg. Podobnie, jak w przypadku królika nowozelandzkiego białego, nowozelandzki czerwony ma dobrze umięśniony, średniej długości tułów oraz krótkie i masywne nogi.

Do góry

Castorex

Jest to mieszanka rexa z innymi królikami gładkowłosymi. Futro krótkie, lecz jedwabiste i miękkie w dotyku. Kolor futra jest zbliżony do koloru kasztanu, jednak na wewnętrznej stronie kończyn i spodniej części ogona występuje białe futro. Waga około 5 kg.

Do góry

Kalifornijski

Królik kalifornijski jest efektem mieszanki wielu ras m.in.: nowozelandzki biały, szynszyli oraz himalajski (rosyjski). Specyficzną cechą tej rasy jest śnieżnobiałe futro z wyjątkiem uszu, tylnich kończyn (do stawu skokowego) oraz okolic nosa, które to są ciemnobrązowe lub czarne. Oczy królika kalifornijskiego są czerwone, a pazurki ciemne. Są bardzo przyjazne i spokojne. Doskonale nadają się na zwierzęta domowe.

Do góry

Niebieski wiedeński

Rasa powstała w Wiedniu w wyniku wielokrotnego krzyżowania takich ras jak: olbrzym belgijski, olbrzym lotaryński, morawski niebieski i królika holenderskiego. Cechą charakterystyczną jest niebieski odcień futra, okrągła głowa i niebieskoszare oczy. Dorosły osobnik tej razy waży od 4,5 do 5,5 kg.

Do góry

Rex

Są to króliki o niesamowicie miękkim i jedwabistym futrze. Mają długie sterczące uszy. Ze względu na bardzo krótkie futro, bardzo łatwa jest pielęgnacja tego futra i nie wymaga ona codziennego czesania (jedynie w okresie linienia można wilgotną ręką ściągać martwe włosy). Rexy są bardzo przyjazne i doskonale nadają się na zwierzęta domowe. Charakteryzują się średnim poziomem aktywności. Lubią się bawić, a czasem potrafią spokojnie siedzieć na kolanach opiekunów.

Do góry

Tan

Jest to jedna z najstarszych ras królików. Tan (inaczej może być określany mianem podpalanego) jest efektem skrzyżowania królika dzikiego z zajęczakiem. U samic brak jest wola (podgardla). Tan ma bardzo charakterystyczne umaszczenie. Jego futro jest ciemne z pomarańczowym podpalaniem.

Do góry

Artykuł opracowany przez Bożenę Długosz

PLN
czy wiesz że...
  • samica królika jest płodna 365 dni w roku.

Chcę pomóc finansowo lub przekazać dar rzeczowy
Jak przekazać 1% podatku na króliki
  • 1% podatku

stat4u